Po 5 miesiącach nie zasłużyłam nawet zeby o mnie zawalczył.
Nie zasłużyłam na przepraszam.
Na "nie odchodź".
Zasluzylam za to na zostawianie moich rzeczy za barem w jego ulubionym pubie.
podwojnie zdradzona, podwojnie zdradzona.
dziekuje za ten niesamowity noz w mojej dupie.
dziekuje.
no juz 2 (slownie: dwa) tygodnie trwam w tym niezwykle dziwnym, wymuszonym i niepotrzebnym zwiazku. tydzien temu troche smy sie zagalopowali. postanowilam nie psuc naszych relacji i nie zrywac, a dac temu samemu umrzec, wkoncu ida wakacje, nie bedziemy sie widziec, wiec mam nadzieje, ze sie uda.
Pisalam, ze troche mnie do Niego ciagnie? ciagnie mnie strasznie mocno i z kazdym dniem coraz bardziej. pisze, dzwoni, interesuje sie, a mi to nie pomaga pozbyc sie jego z moich mysli. nie chce wracac, ale moze warto. boje sie, ze zrobie cos, co pozniej zakonczy sie dokladnie tak samo beznadziejnie.
Moja twierdzi, ze gdyby nie te anomalie w naszych zyciach, byloby nudno. mozliwe. ale moze przydaloby mi sie troche nudy.
chyba najblizsze 3 (slownie: trzy) lata spedze na oczekiwaniu, nie na pracowaniu.
skomentuj (0)
ile czasu mozna trwac w obawach i niepewnosci o druga osobe? jak dlugo mozna czekac na jakis znak zycia? i wreszcie jak dlugo mozna tolerowac nagle urywanie kontaktu?
jak widac krotko.
Dzisiaj oficjalnie pozegnalam sie z Nim jako moim facetem. Dopiero dzis, choc nie jest nim juz od poniedzialku. Wczoraj za to powitalam innego jako mojego faceta. Nie wiem, czy to bylo glupie, czy nie.
Ciagnie mnie jeszcze do Niego.
Sytuacja jest ciezka. Wybrnijmy.
skomentuj (0)
3 miesiace jego ciezkich staran i powolnego zblizania sie do mnie ukrytej przed nim.
3 miesiace powolnego budowania zaufania.
3 miesiace psychiczego poznania.
3 miesiace bez fizycznosci.
3 miesiace bez zniechecenia.
3 miesiace z niezwykla radoscia.
Szczerze mowiac: swietna robota.
skomentuj (0)